بررسي علاقه و گرايش اعضاي هيأت علمي تربيت بدني دانشگاه هاي شهر تهران به پژوهش و تدريس

نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه اعضاي هيأت علمي تربيت بدني دانشگاه هاي شهر تهران به پژوهش بيش از تدريس علاقه داشته اما در عمل گرايش بيشتري به امر تدريس دارند. نتايج حاصل با يافته هاي دادخواه و همكاران (1387) همخواني دارد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه علاوه بر عدم علاقه¬مندي طيفي از اساتيد به امر پژوهش در قياس با تدريس و آموزش، موانع برون¬سازماني و موانع درون¬سازماني در اين گرايش در بين طيف علاقه¬مند به پژوهش، نقش دارند كه در اين بين نقش عوامل درون¬سازماني از نظر اعضاي هيأت علمي تربيت بدني دانشگاه هاي شهر تهران بيشتر از موانع برون¬سازماني است. نتايج اين پژوهش با نتايج تحقيقات علمداري و همكاران (1382) و براون (2002) همخواني دارد ولي ا يافته هاي هارگريوز همخواني ندارد كه به نظر مي رسد دليل اين عدم همخواني تفاوت در جامعه مورد بررسي و اقتضائات فرهنگي و آينده پژوهي باشد. از نظر اعضاي هيأت علمي موانع فردي در گرايش به تدريس در قياس با پژوهش، تأثيري ندارند. در اين ميان، عدم اعطاي فرصت¬هاي مطالعاتي خارج از كشور، فقدان فرهنگ پژوهشي در جامعه، فقدان نگرش پژوهشي در جامعه و آموزش محور بودن سيستم آموزش عالي كشور به عنوان مهم¬ترين موانع مؤثر در عدم انجام فعاليت¬هاي پژوهشي از نگاه اعضاي هيأت علمي تربيت بدني دانشگاه هاي شهر تهران به شمار مي¬روند