ارتباط شاخص توده بدني با آمادگي جسماني دانشجويان پسر دانشگاه علوم پزشكي شيراز

هدف و زمينه: كم تحركي، چاقي و اضافه وزن جوانان يك چالش بزرگ جهاني است به طوري كه سلامتي نسل جوان با مشكلات جدي روبرو است. كاهش فعاليت هاي بدني و به تبع آن كاهش ميزان آمادگي جسماني مي تواند علت افزايش وزن و چاقي باشد. تحقيق حاضر جهت بررسي ارتباط شاخص توده بدني با آمادگي جسماني دانشجويان پسر دانشگاه علوم پزشكي انجام شد. روش كار: روش تحقيق از نوع توصيفي- همبستگي است. شركت كنندگان در تحقيق 798 نفر دانشجوي پسر دانشگاه علوم پزشكي شيراز با ميانگين سن 2± 20 سال، وزن 10±70 كيلوگرم و قد 7 ± 169 سانتي‌متر بودند كه به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. شاخص‌هاي آمادگي جسماني با استفاده آزمون‌هاي استاندارد اندازه‌گيري شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از ضريب همبستگي پيرسون در سطح معني‌داري 05/≥ p استفاده شد. يافته ها: شاخص توده بدني با استقامت قلب و عروق ( p=0/00155/0- r=) چابكي ( p=0/00155/0-r=) سرعت ( p=0/00154/0 –r=) استقامت عضلات بالاتنه ( p=0/000161/0- r=) استقامت عضلات شكم ( p=0/000164