تهديدات غير زيستي در گياهان زراعي

گياهان زراعي در محيط رشد خود با تهديدها يا تنش هاي زنده يا غير محيطي (مثل علف هاي هرز، آفات و بيماري ها) و تنش هاي غير زنده يا غير زيستي يا محيطي مختلف (مثل خشكي، گرما، شوري، سرما و انجماد، غرقابي و ساير تنش هاي محيطي مثل آلاينده هاي جوي (مثل گرد و غبار، ازن، گازهاي نيتروژن دار، گازهاي گوگردي، ذرات معلق، فلوريدها، اشعه ماوراي بنفش و غيره)، فلزات سنگين (مثل آلومينيوم، كادميم، مس، جيوه، سرب، سلنيوم و غيره)، كمبود و زيادبود عناصر غذايي مختلف (مثل نيتروژن، فسفر، پتاسيم، كلسيم، منيزيم، گوگرد و آهن) و غيرهمواجه هستند. اين تنش ها در مناطق مختلف جهان بر انواع گياهان زراعي و در مراحل مختلف رشد و نمو آنها اثر گذاشته و باعث كاهش حدود بيش از 50 درصد عملكرد گياهان زراعي مي شوند. به عبارت ديگر با كاهش اثر اين تنش ها بر گياهان و همچنين سازگارتر كردن گياهان به اين شرايط مي توان عملكرد گياهان زراعي را به حدود دو برابر افزايش داد. به طور كلي براي مقابله و افزايش سازگاري گياهان به اين تنش ها مي توان از انواع روش هاي به زراعي و به نژادي استفاده نمود. لذا با شناسايي و بررسي اين تهديدها و همچنين با افزايش سازگاري گياهان زراعي نسبت به آنها، مي توان اثر پذيري بخش كشاورزي در مقابل اين تنش هاي منفي را كاهش داد و امنيت غذايي جامعه را بالاتر برد.