فرهنگ مدرن و سوء برداشت هاي متداول نسبت به آن در هنر و نظام آموزش هنر در ايران

نظام آموزش هنر ايران در طول هفتاد سال گذشته با اين چالش روبروست كه در برابر آنچه فرهنگ مدرن ناميده مي شود، استراتژي يا راهبرد مناسب را اتخاذ نكرده است. رويكردهاي كلان فرهنگي همواره با اين سوء تفاهم روبرو بوده اند كه فرهنگ مدرن را فرهنگي بيروني، بيگانه و غربي قلمداد كرده و آن را در برابر فرهنگ دروني، بومي و سنتي لحاظ كرده اند. چنانچه فرهنگ مدرن را به مثابه فرمي كه تاريخ و تمدن هاي گذشته را به موضوع و محتواي بازانديشي خود، تبديل مي كند و نسبت ما را با آنها و با گذشته خودمان دگرگون مي كند، در نظر بگيريم، آنگاه درك خواهيم نمود كه اين فرهنگ از بيرون به ما تزريق نشده بلكه هر فرد را از درون، مورد خطاب قرار مي دهد و پيش از آنكه شأن جغرافيايي داشته باشد، شأن انساني دارد. با چنين نظرگاهي است كه مي توان توازن و تعادل فرديت و نسبت آن را با جامعه مورد ارزيابي قرار داد و مختصات و جايگاه هنر را در آموزش هنر، تبيين و تعيين كرد. اين مقاله با نگاهي به موقعيت آموزشي هنر، سوء برداشت هاي متداول از مفهوم فرهنگ مدرن را مورد ارزيابي قرار دهد.