تاثير روشهاي تمرين با اشكال هندسي، بر ميزان حافظه تصويري دختران شش تا هفت ساله شهر اصفهان

در اين پژوهش، از نقاشي به عنوان يك ابزار آموزشي تصويري در حيطه آموزش و با هدف - تعييين مييزان ابربي يي روش هياي طراحيشده با اشكال هندسي، بر حافظه تصويري كودكان شش تا هفت ساله شهر اصيفهان، كيه در سيال 59 59 م يوول بيه - تحصيل بودهاند، است. در بيش كيفي، نگارندگان با استفاده از روشهاي نوآورانه و خاص نقاشي، به ابداع تمرينياتي بيا اشيكال هندسي پرداختند. ميزان فعاليت حافظهتصويري كودكان مورد سنجش واقعگردييد ؛ در بييش كميي، مييزان تويييراف حافظيه تصويري، با استفاده از آزمون آندره ري مورد تحليل آماري قرار گرفت. براي اجراي اين پژوهش، با روش شيهه تجربيي در قالي - يك طرح پيشآزمون پسآزمون با گروه كنترل، از ميان پيشدبستانيهاي شهر اصفهان، با انتياب يك مركز به صيورف نمونيه - در دسترس، به طور تصادفي سينفر از دختران، مورد پيشآزمون قرارگرفته و به طور تصادفي در دو گروه پانزده نفيره ي گيواه و آزمايش، تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدف پانزده جلسه يك ساعته تحت مداخله روشهاي تميرين بيا اشيكال هندسيي، بيه عنوان متويرمستقل، قرار گرفت و گروه گواه مداخلهاي دريافتنكرد. پس از پايان جلساف آموزشي، هر دو گروه مورد پسآزمون قرارگرفتند تا تابير متوير مستقل بر متوير وابسته، ادراك تصويري، م يص گردد. پيس از تحلييل داده هيا بيه روش كوارييانس تفاوف معنادار بين دو گروه آزمايش و كنترل ن ان از ابربي ي روشهاي آموزش از طريق نقاشي، بر افيزايش حافظيه تصيويري دختران شش تا هفت سال شهر اصفهان، داشت.