نقش نمايش خلاق درآموزش مهارت هاي زندگي به كودكان

مقالۀ حاضر حاصل يك بررسي پيرامون نقش تئاتر در اموزش مهارت هاي زندگي به كودكان است در اين نوشتار سعي شده است تا با مراجعه به منابع فارسي ولاتين نتايج بررسي هاي مرتبط به اين موضوع گردآوري شده وپس از بررسي آنها اشتراكات اين دو حيطه مورد مداقه و تحليل قرار گيرد . در تئاتر مخاطب، به تماشاي داستان زندگي و رفتار انسان مي نشيند و از طريق ديدن رفتار ديگران به يك خود شناسي و آگاهي والا دست مي يابد. در واقع هنر تئاتر فرصت نشان دادن انسان را به خودش ايجاد مي كند و به عبارتي تئاتر آينۀ زندگي براي مخاطب (تماشاگر )است . از اين رو مجالي براي آموزش غير مستقيم. لذا اگر اين هنر بصورتي هدفمند و كاربردي آموزش داده و به كارگرفته شود مي تواند در راستاي برآوردن نيازهاي روحي و ارتباطي او كمك شاياني نمايد و او را در ياد گيري مهارت هاي زندگي و ارتباطي در جامعه انساني آماده كند.موضوعات مورد توجه مهارتهاي 10 گانه زندگي عبارتند از: خودآگاهي - روابط بين فردي -ارتباط -تفكر نقادانه -تفكر خلاق -تصميم‌گيري -حل مسئله - مقابله با فشار -مقابله با هيجان‌هاي ناخوشايند -هم‌دلي. ود ر نمايش خلاق نيز موضوعاتي چون: رهايي از تنش, راههاي حل مسأله ابراز خود و مقابله با كم رويي ، شناخت خود,همدلي هم فكري و... مطرح مي شود كه از حيث مجهز كردن كودكان براي كسب مهارت هاي زندگي وسيله¬اي تأثير گذار وكارآمد است .