رابطه بين ميزان استفاده از بازي هاي رايانه اي و تجسم فضايي در بين دانشجويان

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه بين ميزان استفاده از بازي هاي رايانه اي و تجسم فضايي دانشجويان انجام گرفت. تحقيق از نظر هدف، كاربردي و از لحاظ روش، توصيفي - پيمايشي از نوع همبستگي است. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان دانشگاه خوارزمي تهران بود و از نمونه‌ي 355 نفري به روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي با تخصيص متناسب استفاده شد. ابزارهاي گردآوري داده ها شامل يك پرسشنامه محقق ساخته (جهت گردآوري اطلاعات پيرامون بازي هاي رايانه-اي) و آزمون استاندارد توانايي فضايي نيوتن و بريستول با پايايي 85/0 بود. در تحليل داده‌هاي آماري از روش‌هاي توصيفي (فراواني، درصد، ميانگين و انحراف معيار) و روش‌هاي استنباطي (ضريب همبستگي اسپيرمن) در محيط نرم افزاري SPSS استفاده گرديد. يافته‌ها نشان مي دهد كه: 1-بين ميزان استفاه از بازي هاي رايانه اي با تجسم فضايي دانشجويان رابطه معنادار وجود ندارد (073/0r= و 168/0p= ) و همچنين 2-بين ميزان استفاده از بازي هاي رايانه اي با ادراك فضايي دانشجويان رابطه معنادار وجود ندارد (020/0-r= و 703/0p=) و اما 3-بين ميزان استفاده از بازي هاي رايانه اي با چرخش فضايي دانشجويان رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (106/0r= و 047/0p=) و همين طور بين 4-ميزان استفاده از بازي-هاي رايانه اي با ادراك فضايي دانشجويان رابطه معنادار وجود ندارد (092/0r= و 083/0p=).