رابطه بين مديريت دانش معلمان با خودكارآمدي دانش آموزان پايه ششم مدارس ابتدايي ناحيه2 استان قم در سال تحصيلي 95-1394

هدف از اين پژوهش رابطه بين مديريت دانش معلمان با خودكارآمدي دانش آموزان پايه ششم ابتدايي مدارس ناحيه 2 استان قم در سال تحصيلي 95-1394 بوده است. اين پژوهش به لحاظ ماهيت، موضوع، اهداف و فرضيه‌هاي آن از نوع نظري بوده است و در زمره طرح‌هاي توصيفي همبستگي قرار داشته است. جامعه آماري پژوهش را كليه معلمان پايه ششم مدارس ابتدايي ناحيه 2 استان قم تشكيل مي دادند. جهت انتخاب نمونه هاي مورد نظر از روش نمونه گيري نمونه‌هاي در دسترس استفاده شده است. به اين ترتيب كه گروه نمونه 107 نفر مي‌باشند كه به صورت تصادفي و طبق جدول مورگان انتخاب شدند. متغير پيش بين اين پژوهش مولفه هاي مديريت دانش و متغير ملاك، خودكارآمدي بود كه به وسيله پرسشنامه مربوطه سنجيده شده است.از لحاظ روايي پرسشنامه با استفاده از نظرات اساتيد راهنما خوب ارزيابي شده است.واز لحاظ پايايي براساس آزمون آلفاي كرونباخ پرسشنامه مديريت دانش 91/0وپرسشنامه خودكارآمدي81/0بوده است.داده هاي حاصله از اين آزمون‌ها با استفاده ازآزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيري به كمك نرم افزار SPSS22 و Excell مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است، نتايج پژوهش نشان داده است، كه بين مديريت دانش معلمان با خودكارآمدي دانش آموزان رابطه معني دار وجود داشته است و همچنين از مولفه هاي مديريت دانش، مولفه تسهيم دانش و بكارگيري دانش با خودكارآمدي دانش آموزان رابطه داشته است و مولفه به كارگيري دانش توان پيش بيني خودكارآمدي دانش آموزان را داشته است