بررسي آموزش از راه دور (خودآموزي)، فرهنگ استفاده از فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات و رضايت‌مندي از اين روش در بين دانشجويان و اساتيد دانشگاه پيام نور

هدف اين مقاله بررسي ميزان موفقيت آموزش از راه دور در گسترش فرهنگ استفاده از فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات و بررسي تأثير آموزش از راه دور در خودآموزي و رضايت‌مندي دانشجويان و اساتيد دانشگاه پيام نور گناباد. مطالعه از نوع توصيفي است. جامعه‌ي آماري پژوهش حاضر شامل كليه‌ي دانشجويان و اساتيد حاضر در نيمسال دوم سال تحصيلي 1394 دانشگاه پيام نور گناباد كه شامل 1200-نفر مي‌باشند. حجم نمونه 291 نفر دانشجو و 103نفراز اساتيدانتخاب شده كه به كمك روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب گرديده‌اند. داده‌ها با تكميل پرسشنامه انجام گرفت. براي اندازه‌گيري متغيرها، از پرسش‌نامه‌هاي خود محقق ساخته براي نگرش دانشجويان و اساتيد نسبت به رضايت از تحصيل به روش آموزش از راه دور استفاده شد. روايي صوري پرسش‌نامه‌ها با استفاده از داوري اساتيد محترم باتجربه درزمينه¬ي آموزش از راه دور ارزيابي شد. نتايج نشان داد اساتيد از روش آموزش از راه دور و درزمينه¬ي توسعه فرهنگ استفاده از فن‌آوري‌هاي آموزشي رضايت‌مندي بيشتري نسبت به دانشجويان داشتند.