بررسي اثرات ريشه درختان ساحلي (گز) در افزايش مقاومت برشي خاك

تركيب خاك و ريشه سبب افزايش مقاومت برشي خاك مي شود. بنابراين درختان سبب افزايش پايداري شيب ساحل مي¬شوند. پايدارسازي شيب¬ها به روش¬هاي بيو¬مهندسي با توجه به دلايل اقتـصادي و جنبـه¬هـاي مثبـت زيـست محيطـي مـورد توجـه و استقبال زيادي مي¬باشد. در اين تحقيق نيز اثر ريشه¬هاي گونه گز در پايداري كناره هاي رودخانه مورد بررسي قرار گرفته است. به اين منظور نمونه¬هايي از خاك, همراه با ريشه و بدون ريشه از اطراف گياه تهيه شد و به آزمايشگاه منتقل شد و سپس پارامترهاي چسبندگي و زاويه اصطكاك داخلي خاك توسط دستگاه برش مستقيم اندازه گيري شدند. آزمايـشات بـر روي درختچه هاي گز در حواشي رودخانه كشف انجام شد. در اين آزمايشات 3 نمونه از خاك حاوي ريشه هـاي هـر گياه تحت بارهاي قائم, 5/0, 1و 5/1كيلوگرم بر سانتي متر مربع مورد آزمايش قرار گرفت. بر اساس نتايج بدست آمده ريشه هاي گز مقاومـت برشي خاك و چسبندگي خاك را با تراكم ريشه اي 68/19% در سه نمونه به ترتيب تا5/112 و 7/85 درصد افزايش دادند