تعيين و پهنه بندي تبخير و تعرّق گياه مرجع با استفاده از روش فائو-پنمن- مانتيث در استان فارس

كشور ايران داراي اقليم خشك و نيمه خشك است كه با ريزش هاي كم جوي و محدوديت شديد منابع آب روبرو مي باشد .تعيين تبخير و تعرّق كه يكي از اجزاي اصلي چرخه هيدرولوژي مي باشد در بسياري از مطالعات از جمله امكان استفاده از گونه هاي خاص خشكي پسند در راستاي احياء مناطق خشك و نيمه خشك كاربرد دارد. نتايج مطالعات مختلف نشان داده است كه پس از لايسيمتر وزني، روش فائو- پنمن- مانتيث، هم در شرايط آب و هوايي خشك و هم در شرايط آب و هوايي مرطوب، به عنوان دقيق ترين روش تعيين تبخير و تعرق گياه مرجع مي باشد. در اين مطالعه تبخير و تعرق گياه مرجع با استفاده از روش فائو- پنمن- مانتيث در 21 ايستگاه سينوپتيك انتخاب شده در استان فارس محاسبه شد. سپس با برقراري ارتباط بين پارامتر تبخير و تعرق با ارتفاع و همچنين روش عكس مجذور فاصله نقشه هاي مقادير تبخير و تعرق گياه مرجع در سطح استان پهنه بندي گرديد. نتايج اين بررسي نشان داد كه مناطق ، جنوبي و برخي نواحي شرقي استان از شدت تبخير و تعرق بيشتري نسبت به مناطق شمالي و مركزي برخوردار هستند