كمي سازي اثرات قطر و تراكم ريشه¬هاي درختان در پايداري كناره هاي رودخانه (مطالعه موردي: حوزه آبخيز كشف رود)

استفاده از گياهان براي تقويت پايداري ساحل رودخانه¬ها و همچنين كاهش خطر زمين لغزش در توده¬هاي طبيعي در دهه¬هاي اخير مورد توجه زيادي قرار گرفته است. تاثير سيستم¬هاي ريشه¬¬اي گونه¬هاي مختلف در مقاوم¬سازي خاك¬ها و كاهش فرسايش تابع ويژگي¬هاي فيزيولوژيكي و اكولوژيكي ريشه¬ها است. هدف از اين پزوهش بررسي نقش سيستم ريشه¬اي درختچه¬هاي گز (Tamarix hispida) در مقاوم سازي خاك حاشيه رودخانه كشف رود مي¬باشد. به اين منظور پس از بررسي¬هاي ميداني ¬نمونه برداري از خاك مسلح با ريشه گياه و نيز مناطق شاهد به منظور تست¬هاي آزمايشگاهي انجام شد. بر اساس نتايج اخذ شده چسبندگي و مقاومت برشي خاك مسلح به ريشه در يك گونه، به طور عمده تابع تراكم و قطر ريشه¬ها است. ارزيابي نتايج آزمايشات نشان مي¬دهد كه خاك مسلح شده با ريشه¬هاي گز در تحقيق حاضر باعث افزايش چسبندگي و مقاومت برشي خاك به ترتيب تا 6/216 و 64/41 درصد مي¬شود