پيش بيني تغييرات مولفه هاي جمعيت شناختي با رويكرد ديناميك سيستم ها

روند رو به كاهش نرخ زاد و ولد در دهه گذشته در ايران مورد توجه بسياري از متوليان امور مختلف قرار گرفته است. از آنجا كه جمعيت يك كشور مي تواند به عنوان يكي از عناصر قدرت و نيروي نظامي، دفاعي، توليدي و سرمايه انساني مطرح باشد لذا شناخت عوامل و تعيين روند اين كاهش جمعيت امر بسيار مهم و تاثيرگذاري ميتواند در راستاي سياست گذاري و برنامه ريزي در اين حوزه باشد. در اين تحقيق مولفه هاي اصلي تاثيرگذار بر ازدواج و توليد نسل در قالب يك مدل سيستم ديناميكي مورد تحليل قرار گرفته است. مدل مذكور سپس با داده هاي مربوط به ايران از سال 1385 اجرا شده و نتايج نشان ميدهد كه ميزان متولدين تا سال 1396 روند صعودي و رو به رشدي داشته و افت شديد جمعيت را نشان ميدهد كه در دهه جاري اتفاق خواهد افتاد. همچنين از طريق تحليل حساسيت ميزان تاثير گذاري تغيير نرخ ازدواج و تغييرات احتمال ازدواج بررسي شده اند.