بررسي ميزان نگهدارنده ناتامايسين در دوغ با استفاده از روش اسپكترومتري تحرك يوني (IMS)

ناتامايسين نگهدارنده‌اي است كه جهت كنترل كپك و مخمر در محصولات لبني استفاده مي‌شود در حالي كه براساس قوانين سازمان غذا وداروي ايران استفاده از هرگونه نگهدارنده در دوغ ممنوع است. ناتامايسين پودري كريستالي با رنگ سفيد متمايل به زرد، بدون طعم و بو مي باشد. اين ماده در حالت كريستالي بسيار پايدار ميباشد. انحلال ناتامايسين در آب و اكثر حلال هاي آلي بسيار كم مي باشد. حلاليت كم اين ماده استفاده از آن در سطوح غذا، كه امكان رشد اكثر كپك ها و مخمر ها وجود دارد، را ميسر ميسازد. ناتامايسين در سطح غذا باقي ميماند، اما بر تخمير دروني تاثيري نخواهد گذاشت. رايج ترين كاربرد اين ماده در توليد پنير، ماست و دوغ ميباشد. مقدار ناتامايسين مجاز در محصول غذايي نهايي نبايد بيشتر از 20 ميلي گرم در كيلوگرم باشد. بنابراين اندازه گيري غلظت اين ماده افزودني در محصول غذايي حائز اهميت مي باشد. در اين تحقيق، از روش جديدي به نام اسپكترومتري تحرك يوني (IMS) جهت اندازه گيري غلظت ناتامايسين در نمونه دوغ استفاده شده است.