بررسي اثر تعاملي كيفيت حسابرسي و بيش اعتمادي مديران بر اقلام تعهدي اختياري

اقلام تعهدي سود از يك سو به مديران اجازه مي­دهد تا سود را طوري محاسبه كنند كه گوياي ارزش واقعي بنگاه اقتصادي باشد و از سوي ديگر اين اقلام به مديران اختيار مي­دهد تا از انعطاف­پذيري روشها و اصول پذيرفته شده­ي حسابداري سوء استفاده كرده، محتواي اطلاعاتي سود را مخدوش كنند. از جمله­ي اين موارد مي­توان به اثر بيش اعتمادي مديران در تخمين خوش بينانه­ي سودهاي آتي اشاره كرد كه منجر به پيش­بيني بيش از حد واقع مي­شود كه در نهايت مديران براي از بين بردن تفاوت بين سود پيش­بيني شده و سود واقعي، دست به مديريت سود مي­­زنند. از آنجايي كه ذينفعان خارج از شركت مانند سرمايه گذاران و اعتباردهندگان، نمي­توانند به طور مستقيم اين رفتار فرصت­طلبانه­ي مديران را كنترل كنند، حسابرسان مي­توانند با رسيدگي­هاي دقيق و با كيفيت كار خود، اقلام تعهدي مورد استفاده­ي مديران را كاهش و مديريت سود را محدود كنند. در اين راستا پژوهش حاضر به بررسي اثر كيفيت حسابرسي بر رابطه­ي بين بيش اعتمادي مديران و مديريت سود در 137 شركت پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه­ي زماني 1389 تا 1393 مي­پردازد. بدين منظور اطلاعات استخراج شده با استفاده از مدل رگرسيون چند متغيره داده­هاي تابلويي مورد آزمون و تجزيه و تحليل قرار گرفته­اند. نتايج حاصل حاكي از آن است كه بيش اعتمادي مديران تاثير مثبت و معني­داري بر مديريت سود دارد. همچنين يافته­ها نشان مي­دهند كه مالكيت نهادي تأثير منفي و معني­داري ­بر رابطه بين بيش اعتمادي مديران و مديريت سود دارد.