مقاومت و پايداري در مضامين شاعران فلسطيني

اعتراض شعر و ادبيات در برابر جنگ و تجاوز دشمن خارجي، برجسته ترين نوع پايداري مي باشد و ادبيات مقاومت فلسطين، با همين رويكرد يكي از بهترين نمادهاي نوآوري در ادبيات معاصر به شمار مي رود و وجه تمايز آن با ساير مقوله هاي ادبي در پيام و مضمون آن نهفته است و اغلب آيينه ي پايداري در برابر دردها و مظلوميت هاي مردمي است كه قرباني نظام هاي استبداد داخلي و چپاولكران خارجي شدند. شعر مقاومت شعر غنايي است. هرچند كه در بعضي از آثار شعراي فلسطين، نمايشنامه و قصه نيز ديده مي شود. اين نوع شعر، داراي گرايش هاي ذاتي،ملي،عربي،اسلامي و انساني مي باشد. در همين راستا، به بررسي پايداري و مقاومت در مضامين شعري 5 شاعر مشهور فلسطين؛ درويش، سميح القاسم، جبرا ابراهيم جبرا، ابراهيم طوقان و فدوي طوقان پرداختيم و بيان نموديم كه اين شاعران، به علت خفقان شديد در سرزمين هاي اشغالي، از اسطوره ها و رموز پيچيده ي شعري بهره مي بردند. از سوي ديگر، درون مايه ي اين اشعار، زندگي مردم آواره و مبارز و موضوع مقاومت فلسطين است؛ امري كه با استفاده از آن مي توان به رمزگشايي در اشعار اين شاعران پرداخت.