حكمروايي خوب در مديريت شهري (شهر كرمانشاه)

يكي از مباحث بسيار مهم و جديد از دهه‌ي 1990 به بعد در ادبيات توسعه مطرح شده، بحث حكمروايي خوب شهري است كه پيونددهنده ميان اصول و ارزش¬هاي حاكميتي و رويكردهاي نوين و انطباقي سازماندهي به حساب مي¬آيد و با بهره¬گيري از مفاهيم مشاركت، قانون¬مداري، شفّاف‏سازي، انعطاف‏پذيري، وفاق‏محوري، عدالت، كارآمدي و پاسخگويي، زمينه مديريت شهري خوب و شايسته را فراهم مي¬آورد. هدف از اين پژوهش توجه به حكمروايي خوب در مديريت شهري است. پژوهش حاضر، از نظر هدف كاربردي-توسعه‏اي و به لحاظ روش توصيفي– تحليلي (پيمايشي) مي‏باشد. جامعه آماري شامل كليه شهروندان شهر كرمانشاه مي‏باشد. يافته‏هاي پژوهش نشان‏دهنده پايين بودن مولفه‏هاي حكمروايي خوب در مديريت شهري بوده است. در صورتيكه از رويكردهاي نوين مديريت شهري، حكمروايي خوب و مطلوب شهري مي‏باشد.