مقايسه نظريه ذهن و سازگاري اجتماعي در كودكان مبتلا به اختلالات درون نمود و برون نمود

هدف پژوهش حاضر، مقايسه نظريه ذهن و سازگاري اجتماعي كودكان مبتلا به اختلالات درون نمود و برون نمود و كودكان بدون اختلال بود. روش پژوهش برحسب هدف بنيادي و بر اساس روش گرداوري داده¬ها از نوع علي-مقايسه¬اي بود. جامعه¬ي آماري كليه دانش¬آموزان مقطع اول، دوم و سوم دبستان شهرستان كرمانشاه در سال تحصيلي1393 بود. نمونه آماري شامل 30 دانش آموز با اختلالات درون نمود و 30 دانش آموز با اختلالات برون نمود و 30 نفر بدون اختلال كه در مقطع دبستان مشغول به تحصيل بودند بر اساس نمونه¬گيري خوشه¬اي چند مرحله¬اي انتخاب گرديدند. ابزار اندازه¬گيري پژوهش پرسشنامه¬هاي، تئوري ذهن استرنمن (1999)، مقياس سازگاري اجتماعي واينلند (1975) و سياهه رفتاري كودك آخنباخ (1978) بود. براي آزمون فرضيه تحقيق از تحليل واريانس يك راهه استفاده شد. يافته¬ها نشان دادند كه از نظر سازگاري اجتماعي بين كودكاني داراي اختلال برون نمود و درون نمود با كودكان گروه بدون اختلال تفاوت معني داري وجود دارد و اين در حالي است كه بين كودكان داراي اختلال درون نمود و برون نمود در مقياس سازگاري اجتماعي تفاوت معني داري مشاهده نشد همچنين از نظر تئوري ذهن بين كودكاني داراي اختلال برون نمود و درون نمود با كودكان گروه بدون اختلال تفاوت معني داري وجود داشت در حالي كه بين كودكان داراي اختلال درون نمود و برون نمود در مقياس تئوري ذهن تفاوت معني داري مشاهده نشد.