هوشمند سازي مدارس (اهداف و موانع)

امروزه مهم‌ترين دغدغه‌ نظام آموزشي و پرورشي يك كشور، ايجاد بستري مناسب جهت رشد و تعالي سرمايه‌هاي فكري در جامعه‌ي ‏اطلاعاتي و دانايي ‌محور مي‌باشد براي آنكه همه‌ گروه‌هاي اجتماعي قادر باشند به‌طور موثّر در چنين جامعه‌اي مشاركت داشته باشند، ‏بايد يادگيري پيوسته، خلاقيت، نوآوري و نيز مشاركت فعال و سازنده‌‌ اجتماعي را بياموزند. تحقّق اين امر مستلزم تعريف مجدد و نويني از ‏نقش و كاركرد مدارس به‌عنوان اصلي‌ترين نهادهاي آموزشي در جامعه مي‌باشد.‏ با داشتن مدارس هوشمند آموزش معنا پيدا كند، خلاقيت‌ها بارور گردد، بهره‌وري نيروي انساني بالا رود و اهداف و معيارهاي بالايي از عملكرد به دست آيد، بايد تحولي فكري و تعهدي اخلاقي در قبال مأموريت جديد آموزش‌وپرورش در جهان متحول امروزي و قرن نامطمئن آينده در تك‌تك آحاد و مسئولان و مجريان آموزش‌وپرورش كشور به وجود آيد . كاربرد تكنولوژيهاي جديد در سيستم آموزش‌وپرورش ما اميد كار آيي كلاس‌ها را افزايش مي‌دهد و ايجاد شيوه يادگيري مداوم در دانش آموزان و يادگيري‌هاي رسمي و غيررسمي خارج از كلاس‌هاي درس را ممكن مي‌سازد روش پژوهش توصيفي- تحليلي و از ابزار و شيوه‌ي جمع‌آوري اطلاعات منابع كتابخانه‌اي، مقالات و سايت‌هاي معتبر علمي استفاده‌شده است.