مقايسه اضطراب رقابتي - حالتي بين رشته هاي تيمي و انفرادي

Compare competitive - state anxiety between team and individual fields

اضطراب يكي از مهم‌ترين علل افت عملكرد ورزشكاران است. همچنين محققان گزارش كرده اند كه بيش از 50 درصد مشاوره‌هايي كه به ورزشكاران المپيكي يا رقابتي ارائه مي‎شود به مشكلات مرتبط به استرس يا اضطراب رقابتي مربوط مي‎شود. در تجربه‎ي اضطراب رقابتي سه بعد اصلي متمايز شده است: اضطراب شناختي ، اضطراب بدني و اعتماد به نفس. هدف از اين پژوهش مقايسه اضطراب رقابتي حالتي بين رشته‌هاي تيمي و انفرادي بود. بدين منظور، 601 دانشجو با دامنه سني 20 تا 26 سال از چهار رشته ورزشي شنا (144 نفر)، دووميداني (176)، واليبال (143 نفر) و بسكتبال (138 نفر) انتخاب شدند. براي سنجش اضطراب رقابتي حالتي از پرسشنامه اضطراب حالتي-رقابتي (CSAI-2) استفاده شد. تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس يك راهه نشان داد كه تفاوت معني‌داري بين عوامل سه‎گانه اضطراب در بين ورزشكاران رشته‎هاي تيمي و انفرادي وجود دارد (P≤0/05). يافته‌هاي اين پژوهش نشان داد كه ورزشكاران رشته‎هاي انفرادي از اضطراب شناختي و جسماني بيشتري نسبت به ورزشكاران رشته‌هاي تيمي برخوردارند. هم چنين اعتماد به نفس آنها نسبت به ورزشكاران رشته‎هاي تيمي كمتر است.