تاثير تمرينات پلايومتريك و مصرف مكمل اسيد هاي آمينه شاخه دار بر عملكرد پرش عمقي كشتي‌گيران

Effects of Plyometric Training and BCAAs Supplementation on Depth Jump Performance in ٌWrestlers

22 كشتي گير مرد شهر زنجان(سن 3.52±21.54 سال، وزن 3.76±66.18 كيلوگرم، قد2.41±168.36 سانتيمتر و شاخص توده بدن1.97±23.34 كيلوگرم بر متر مربع) انتخاب و بطور تصادفي ساده به گروه اسيد آمينه شاخه دار و گروه گلوكز تقسيم شدند. اين تحقيق در طول سه ماه انجام شد و در هر جلسه، هر دو گروه دو ساعت پس از صرف صبحانه در ساعت 07:00 صبح، در ساعت 9 صبح تمرينات پرش عمقي را در 6 دور پياپي تا سرحدخستگي، با فاصله 5 دقيقه در بين ستها انجام دادند و مكمل خود را بصورت دوسوكور قبل و بعد از پرش هاي عمقي دريافت نمودند. گروه اسيدآمينه شاخه دار 45 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن از هر يك از آمينو اسيد هاي (والين، لوسين و ايزولوسين) را به صورت محلول دريافت نمودند كه حجم محلول 4 ميلي مول به ازاي هركيلوگرم از وزن بدن بود. گروه گلوكز نيز از محلولي هم كالري و هم حجم (135 ميلي گرم گلوكز به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن) مصرف نمودند. از روش آماري تي زوجي و تي مستقل براي بررسي ميزان تغييرات عملكرد درون گروهي و بين گروهي استفاده شد و سطح معني داري (05/0 P) در نظر گرفته شد. عملكرد گروه اسيد آمينه شاخه دار نسبت به گروه گلوكز بطور معناداري بالاتر بوده (05/0 P) و در مقايسه درون گروهي نيز، عملكرد هر دو گروه پس از سه ماه تمرينات پلايومتريك افزايش معناداري داشت(05/0 P). با توجه به نتايج بدست آمده احتمالاً مصرف مكمل اسيد آمينه اثرات مثبتي بر عملكرد پرش در طي تمرينات پليومتريك دارد. بدين علت كه نوع تمرين، مدت و شدت تمريني هر دو گروه يكسان بود