هوشمند‌ترين-جذاب‌ترين هوش مصنوعي: روشي وفق‌پذيرِ برخط براي تعيين سطح پوياي هوشمندي عامل‌هاي غير بازيكن با توجه به مهارت بازيكنان

بازي‌هاي رايانه‌اي را به جرأت مي‌توان يكي از پرمخاطب‌ترين برنامه‌هاي چندرسانه‌اي دانست كه در بين مخاطبين خود مرزي نمي‌شناسد و بدون ‌شك از تاثيرگذارترين رسانه‌هاي دنيا به حساب مي‌آيد. اين جذابيت را مي‌توان منتج از فاكتور‌هايي چون هوش‌مصنوعي مناسب، گيم-پلي جذاب، داستان درگير كننده و جلوه‌هاي بصري و گرافيكي بازي دانست. از همين رو پژوهشگران در مقالات متعددي به دنبال ارتقاء ميزان جذابيت بازي‌ها از طريق ارائه‌ي روش‌ها، ايده‌ها و چارچوب‌هايي در هر كدام از فاكتور‌هاي گفته شده بوده‌اند. در اين مقاله ما به يكي از بخش‌هاي بسيار اساسي ساختار بازي‌هاي رايانه‌اي يعني هوش مصنوعي خواهيم پرداخت، و هدف ما پوشش دادن به يكي از چالش‌هاي موجود يعني وفق پذيري برخط ميزان هوشمندي عامل‌هاي بازي به صورتي كه در عين بروز هوشمندي با ترازي مناسب، لذت‌بخش نيز باشد، خواهد بود. با توجه به اينكه روش سنتي در هوشمندسازي عامل‌هاي بازي استفاده از ماشين حالت است، روشي كه ما در اين مقاله ارائه خواهيم داد (IEAI) از همين ساختار هوشمند‌سازي بهره مي‌برد با اين تفاوت كه اولاً از چندين ماشين حالت(م.ح) بهره خواهد برد و ثانياً به صورتي پويا و با توجه به ميزان سودمندي كه از به كارگيري هر كدام از م.ح‌ها در گام‌هاي پيشين به‌دست آورده است در گام بعد استفاده خواهد نمود و اين روند به ازاي هر گام در طول بازي ادامه خواهد يافت.