بررسي مفاهيم اخلاق در مهندسي و معرفي منشورهاي قابل استفاده در ايران

حرفه مهندسي تلفيقي از كاربست علوم و فنون، اقتصاد و اخلاق است. با شكل­گيري ارتباطات وسيع در جوامع پيشرفته امروزه، همسان با رشد دانش و فناوري كه در جهت رفاه انسان­ها توسعه مي­يابد، توجه به توسعه اخلاقيات در تعالي دانش و فناوري نيز امري ضروري مي­نمايد، از اينرو رعايت مباني اخلاقي توسط مهندسان از تعريف پروژه تا طراحي، ساخت، توليد، راه­اندازي و تعمير و نگهداري مورد توجه جوامع قرار دارد. با توجه به شناخت اندك مهندسان از مفاهيم اساسي اخلاقي، در اين تحقيق كه با استفاده از روش­هاي كتابخانه­اي و بررسي ادبيات انجام مي­گيرد، ابتدا مفاهيم اخلاقي مورد بررسي قرار گرفته و با تشريح جايگاه اخلاقيات در حرفه مهندسي، منشورهاي اخلاقي انجمن مهندسان حرفه­اي و انجمن مهندسي پاكستان به عنوان يك الگوي قابل استفاده در ايران، معرفي مي­گردد.