بررسي دشواري‌هاي زبان‌شناسي در كتاب‌ دوم دبيرستان با رويكرد علمي - انگيزشي

زبان، پديده‌اي اجتماعي و قديمي است و علم زبان‌شناسي، علمي است نوين. براي شناختن و آموختن اين علم بايد از منابع معتبر، دقيق و صحيح استفاده كرد. بخش زبان‌شناسي كتاب‌هاي درسي دبيرستان، به‌روشني مرز ميان اصطلاحات زبان‌شناسي و كاربردهاي هريك را مشخص نكرده است. در اين درس‌ها، نبود مثال‌هاي كاربردي، زبان پيچيده و ناهماهنگي بين بيان يك مبحث، در سال اول دوم و سوم باعث سردرگمي دانش‌آموزان شده است. اين مقاله، به نمودن نارسايي‌هاي بخش زبان‌شناسي و سپس طراحي درس‌ها و خودآزمايي‌ها به شيوه‌اي نو در كتاب‌ زبان فارسي دوم دبيرستان پرداخته است. در تدوين مقاله، از روش كتابخانه‌اي و سند كاوي استفاده شده است. اين بررسي نشان مي‌دهد كه غرض از آموزش زبان مادري در مدارس، آموختن كاربردهايي از زبان است كه انسان از اجتماع فرا نمي‌گيرد. شيوه‌ي ارائه‌ي درس‌ها بايد روشن دقيق و همسو با جديدترين دستاوردهاي علمي باشد. مهم‌ترين دستاورد اين مقاله، دسترسي به يك الگوي منسجم، علمي و كاربردي براي بخش زبان‌شناسي كلاس دوم دبيرستان است.