بررسي نقش داستان و تصوير در يادگيري تاريخ ادبيات دبيرستان (مطالعۀ موردي پايۀ اول و دوم)

تاريخ ادبيات كه بخش كوچكي از كتاب‌هاي ادبيات دبيرستان را تشكيل مي‌دهد تا حدود زيادي مورد بي‌مهري دانش‌آموزان واقع شده است كه اين بي‌رغبتي و بي‌علاقگي ممكن است ناشي از مسائل مختلفي ازجمله نحوۀ نادرست ارائۀ آن در كتاب و تدريس آن توسط معلمان و حتي شايد حجم كم و نمرۀ كمي باشد كه به آن تعلق گرفته است. در اين مقاله كه به روش تحليلي توصيفي انجام شده است سعي بر آن است تا به اين سؤالات پاسخ داده شود.علت بي‌انگيزه بودن دانش‌آموزان نسبت به يادگيري اين قسمت كتاب، ضعف‌هاي كلي كتب ادبيات و به‌خصوص قسمت تاريخ ادبيات آن، براي مثال روش‌هاي بهينه و كاربردي تدريس تاريخ ادبيات، -به‌طور مشخص- نقش داستان و تصوير در يادگيري تاريخ ادبيات و براي مشخص شدن نقش داستان، ابتدا عناصر داستان كودك و نوجوان كه دانش‌آموزان دبيرستان زيرمجموعۀ نوجوانان محسوب مي‌شوند- موردبررسي قرار گرفته است.هدف از اين مقاله بيان ارزش و اهميت يادگيري تاريخ ادبيات بدون در نظر گرفتن حجم و نمرۀكم آن است. درنهايت نتيجه‌گيري مي‌شود كه با اصلاح اشكالات وارد به كتب ادبيات اول و دوم كه شرح داده شده‌اند و نيز ارائۀ راهكارهايي در خصوص مبحث تاريخ ادبيات و به‌طوركلي كتاب‌هاي ادبيات فارسي 1 و 2، نه‌تنها مي توان دانش‌آموزان را به تاريخ ادبيات علاقه‌مند كرد بلكه مي توان كاري كرد كه به آن به‌صورت يك سرگرمي لذت‌بخش نيز نگاه كنند.