پيوند عميق داستان كژال با ادبيات نمايشي

داستان‌هاي كهن ايراني گنجينه‌اي سرشار و غني از ادبيات نمايشي به شمار مي‌رود كه در آن مي توان موضوعاتي از قبيل عطوفت و مهرباني، عشق و محبت، خشم و غضب، پاك‌دامني و تهذيب نفس و... به‌وضوح مشاهده نمود. در حقيقت بررسي عناصر نمايشي موجود در اين متون به هر آييني كه باشند يك ضرورت به شمار مي‌رود و نقش مهمي در فرهنگ‌سازي دارد. يكي از اين داستان‌ها، داستان زيبا و خواندني كژال، نگارش خانم طاهره ايبد هست؛ كه به‌خوبي عناصر گوناگون ادبيات نمايشي را در خود جاي داده است. اين داستان چنان زيبا به رشته‌ي تحرير درآمده و حوادث گوناگون در آن به ابهام و گره‌افكني داستان كمك نموده كه خواننده سعي دارد تا با خواندن اين داستان زيبا و خواندني، فرجام و نتيجه داستان را دريابد. اين پژوهش با روش تحليلي-توصيفي و با هدف بررسي عناصر نمايشي در داستان كژال فارسي سال هفتم راهنمايي صورت گرفته تا بتوان به ارتباط اين داستان با ادبيات نمايشي بيش‌ازپيش پي برد.