تحليل و بررسي جايگاه شهيد و شهادت در ادبيات دفاع مقدس با تكيه بر اشعار معاصر

ادبيات دفاع مقدس در ذات و اصالت خود، داراي كاركردهاي محتوايي، زباني و نمادين است. اين كاركردها به لحاظ ماهيت، ماندگارند و از ويژگي «فرامكاني» و «فرا‌زماني» برخوردارند. اين موضوعات همواره در دو حوزه‌ي معنا‌گرايي و تصويرآفريني ادبيات دفاع مقدس نقش عميقي داشته‌اند و همين دو خصلت ادبي باعث شده تا در سازوكار ادبيات دفاع مقدس به شكلي كارآمد و اثرگذار موردتوجه قرار گيرند. اين مقاله‌ي تحليلي و توصيفي بر آن است به چگونگي كاربرد دو واژه «شهيد» و «شهادت» در ادبيات دفاع مقدس، دگرگوني‌هاي محتوايي، زباني و نمادين اين دو واژه در ادبيات دفاع مقدس و بازتاب آن ها در اشعار معاصر بپردازد.