نقدي بر متن و پيرامتن كتاب تاريخ ادبيّات ايران و جهان سوم متوسطۀ علوم انساني (بخش هشتم؛ به‌ويژه درس پانزدهم و شانزدهم)

تاريخ ادبيّات، بخشي از تاريخ؛ به‌ويژه تاريخ تمدن و فرهنگ است كه علاوه بر معرفي تاريخ شاعران و نويسندگان، مردم خود را با چگونگي حيات فكري و روحي هر ملّتي آشنا مي‌سازد. يكي از مهمترين محيط‌هاي ملّي كه در اشاعۀ اين امر تعهد دارد، آموزش‌وپرورش است كه به‌طور مستقيم با فرزندان ملّت، ارتباط دارد.كتاب تاريخ ادبيّات ايران و جهان 1 و 2 از دروس رشتۀ علوم انساني است كه در راستاي اين وظيفۀ خطير براي آموزش به دانش‌آموزان متوسطه، تدوين شده است. متأسفانه داده‌هاي اين كتاب، بسيار ناكافي است و حتّي در پاره‌اي از موضوعات؛ نظير تحوّلات ادبي دوران معاصر و عصر انقلاب اسلامي، كاملاً خلأ وجود دارد. اين مقاله مي‌كوشد تا با استناد به آثار تدوين‌شدۀ مرتبط با موضوع، به نقد و بررسي بخش هشتم؛ به‌ويژه دو درس پانزده، شانزده كه به تاريخ ادبيّات ايران معاصر اختصاص داده شده، بپردازد و براي بهبود كيفيّت داده‌هاي موجود، به‌اختصار مطالبي را پيشنهاد نمايد.