نقـد ادبـي در بوته‌ي نقـد

كتاب‌هايي با عنوان «فارسي» در نظام آموزشي قديم، عمدتاً با محتواي نظم و نثر كهن، مباحث جزئي دستوري، تاريخ ادبيات و عروض روزگار درازي، عرصه ادبي را تكراري و فضاي كلاس را خسته‌كننده مي‌نمود با تغيير نظام آموزشي، نگرش نويسندگان نيز طراوت و تازگي يافت و علاوه بر مباحث يادشده، موضوعات زبان‌شناسي، املا، نگارش، سبك‌شناسي، فنون ادبي، داستان، شعر نيمايي و به‌طوركلي ادبيات معاصر اعم از پايداري و برون مرزي موردتوجه قلم‌به‌دستان كتب درسي قرار گرفت و در دوره‌ي پيش‌دانشگاهي براي اولين بار در طي حيات آموزش‌وپرورش مبحث نقد ادبي مطرح گرديد اگرچه خلأ آن در طي سال‌هاي گذشته در گستره‌ي ادبيات احساس مي‌شد و با اين ابتكار بارقه‌هاي اميد در جمع دبيران ادبيات نمودار گرديد اما آن‌چنان‌كه بايدوشايد اين مبحث نتوانست نگاه و علاقه‌مندي دانش‌آموزان را به خود معطوف نمايد و گل آرزو شكوفا نشده پژمرده گشت، لذا نويسنده كه از نزديك شاهد اين فرآيند بوده، همچنين تدريس مباحث نقد ادبي را در دانشگاه‌ها و دبيرستان‌ها بر عهده داشته، چالش‌هاي اين مبحث را كه فرا روي دانش‌آموزان قرار گرفته موردبررسي و واكاوي قرار داده و راهكارهايي نيز ارائه نموده است.