بازتاب مسائل اجتماعي در ادب معاصر

شعر معاصر به‌نوعي گره‌خوردگي روحيه حماسي با مضامين اجتماعي است كه به‌مقتضاي فضاي جامعه و به جهت تقويت اعتلا و پيشرفت مردم جامعه به بيان مفاهيم و ارزش‌هايي چون دلاوري، شجاعت، ريا، بي‌باكي، سياست، روش كشورداري، آداب مردم‌داري، تهذيب اخلاق، دادگري و عدالت، فقر، آزادي و ميهن‌پرستي مي‌پردازد و در اين ميان، ادب و هنر برخلاف پندار بسياري از زندگي اجتماعي مي‌تراود و يكي از اصول ضروري حيات اجتماعي است و پا به‌پاي تحولات جامعه تغيير مي‌پذيرد؛ پس ادب و هنر صرفاً پديده‌اي ساخته‌شده اديب نيست، بلكه بايد گفت، ادب نتيجه آن چيزي است كه وجود دارد و به‌وسيله اديب پرداخته مي‌شود. (رنجبر، 1377) مسائل اجتماعي از عوامل مهم پديد آوردن ادب است، چراكه اديب روح زندگي مردم عصر خويش را مي‌فهمد و شادي و غم آن ها را مي‌شناسد. تعهد اجتماعي هنرمند و اديب يكي از ركن‌هاي اصلي موردبررسي در جامعه‌شناسي ادبيات است، شاعر و نويسنده متعهد نارضايتي ناشي از اختلافات و ناهمگون جامعه را كه دال بر تحولات و تغييرات آن جامعه است در اثر خود جلوه مي‌دهد. در اين مقاله پس از بررسي‌هاي لازم در تاريخ سياسي و سپس اجتماعي دوره معاصر به بررسي مسائل اجتماعي در آثار بزرگان ادب معاصر چون «ملك‌الشعراي بهار، نيما يوشيج، فرخي يزدي، پروين اعتصامي و شهريار» مي‌پردازيم.