مرمت، شبيه‌سازي و نوآوري سازه هاي بديع آبي : راهگشاي ميراث آيندگان ايران

پيشينه تمدن ايران، در جهان شناخته شده است. وجود سازه‌هاي آبي در ايران مانند سدها، بندها، اشترگلوها، مقسم‌ها، آسياب‌هاي آبي و آب‌انبارها، قرن‌ها قدمت داشته، و نشان از ژرف‌نگري ايرانيان و دانش فراوان آنان از مهندسي آب در آن دوران دارد. برخي از اين آثار همچنان در حال بهره برداري هستند؛ برخي نيز بازسازي شده و بخوبي كار مي كنند؛ و تعدادي نيز مرمت و حفاظت شده، ولي كاربري آنها به سازه هاي مشابه و جديد در جوار آنها واگذار گرديده است. هدف اصلي از مقاله حاضر، معرفي نمونه هائي از سازه هاي آبي شاخص ماندگار در قلمرو ايران، ضرورت حفاظت و مرمت برخي سازه هاي موجود، و نوسازي سازه هاي بديع براي ماندگاري ميراث تاريخي ايران است. همچنين نوآوري در طرح و ساخت سازه هاي آبي جديد بعنوان ميراث تاريخي و فرهنگي عصر حاضر براي آيندگان اين سرزمين، بايد مورد نظر قرار گيرد. ساخت و نمايش مدل هاي فيزيكي از سازه هاي آبي ماندگار و يا بديع، در ميادين و پارك هاي شهرهاي ايران پيشنهاد مي گردد.