نظام مهندسي آب ايران

نظر به نقش تحولات اجتماعي و اقتصادي جامعه و تأثيرپذيري كليه بخش‌ها از آن و با توجه به شرايط خاص اقليمي كشور، آب به‌عنوان يكي از باارزش‌ترين سرمايه‌هاي كشور شناخته‌شده است.توسعه روزافزون فعاليت‌هاي كشاورزي، صنعتي، شهري و ازدياد مصرف آب موجب گرديده تا توليد، توزيع و بهره‌برداري از منابع آب از حساسيت ويژه‌اي برخوردار گردد و از سوي ديگر رشد بي‌رويه جمعيت و افزايش نيروي جوان و متخصص در سال‌هاي اخير و عدم وجود يك نظام كارآمد موجب هرز رفتن استعدادهاي سرشار اين نيرو و پيشكسوتان آب كشور گشته است. لذا جهت افزايش بهره‌وري هرچه بيشتر از منابع آب، لزوم توجه به حركت‌هاي ساختاري را بيش‌ازپيش ضروري ساخته است. لذا در راستاي تحقق اصل 44 قانون اساسي، به‌كارگيري همه افراد متخصص و پيشكسوت صنعت آب كشور، رها سازي دولت از تصدي‌هاي غيرضروري، كوچك‌سازي دولت و افزايش عمر مفيد سازه‌هاي آبي، نظام مهندسي آب مي‌تواند بستر مناسبي را در چارچوب نظام قانونمند مستقل از دولت فراهم آورد.