بررسي تصادم شرور با صفات الهي بر اساس مباني حكمت متعاليه

بخشي از آنچه در اين دنيا به فهم و تجربه انسان در مي­آيد، ملائم طبيعت وي نيست. از سويي، استدلال و باور به وجود خداوند حكيم، قادر و عادل مطلق براي متألهان از جمله امور انكارناشدني است. بررسي اين مطلب با تقسيم شدن موضوع به مسأله تصادم شرور با چهار اصل مهم يعني توحيد، حكمت الهي، عدل الهي و نظام احسن، تحت عناوين شرور و توحيد در خالقيت، شرور و حكمت خداوند، شرور و عدل الهي، شرور و نظام احسن آغاز شده، و در هر مسأله­اي ضمن بررسي مطلب به بيان پاسخ هاي آن براساس مباني حكمت متعاليه پرداخته شده است. اصلي ترين مبناي ملاصدرا در پاسخگويي به شبهات در اين زمينه، اصالت وجود است و راه حل هاي اساسي او در اين خصوص، از الگوي عدمي بودن شر و مجعول بالعرض بودن آن تبعيت مي­كند، يعني همان راه حل هايي كه فيلسوفان يونان باستان نظير افلاطون و ارسطو در اين باب عرضه كرده­اند؛ اما نوآوري ملاصدرا در اين زمينه، بازگشت به استفاده كاربردي از اصل اصالت وجود و مساوق قرار دادن آن با خير دارد، علاوه بر اينكه از براهين لمّي و انّي در حل مسأله مدد گرفته است.