رويكرد كشورهاي اسلامي حاشيه خليج فارس به موازين بين‌المللي حقوق خانواده؛ فرصت يا تهديد براي صلح و امنيت منطقه‌اي

موازين بين‌المللي خانواده از منظر چند دانش تخصصي تثبيت شده، شامل رشته‌هاي حقوق خصوصي، حقوق بين‌الملل عمومي، حقوق بين‌الملل خصوصي و حقوق بين‌الملل بشر بررسي‌پذير است. موازين مربوط به خانواده با وجود تصور اوليه كه فقط به خلوت و حريم خصوصي شهروندان مربوط مي‌شود، دربردارندة موضوعات متنوعي است كه با نظم و امنيت عمومي و اخلاق و سلامت همگاني مرتبط است و مي‌تواند در سطح ملي يا منطقه‌اي پيامدهاي متنوعي را به ‌بار آورد. كشورهاي حاشية خليج فارس در قبال موازين بين‌المللي تثبيت شده يا در حال شكل‌گيري حقوق خانواده كنشها و واكنشهايي داشته و دارند. اين تحركات، به‌ويژه در عرصة نهادهاي مختلف و گسترده درون سازمان ملل يا سازمان همكاري اسلامي يا در تعامل با سازمانهاي غيردولتي بين‌المللي، جلوه‌هاي متنوعي داشته است. مقالة پيش‌رو ضمن تمركز بر تحركات كشورهاي حاشيه خليج فارس در تعاملات مربوط با سازمان ملل و بيان مصاديق مهم بررسي‌پذير، به واكاوي اين پرسش مي‌پردازد كه آيا رويكرد كشورهاي حاشية خليج فارس در موضوع ياد شده منسجم و هماهنگ است يا بين خود كشورهاي منطقه تنوع رويكرد وجود دارد و رويكرد واحد يا متنوع اين كشورها در قبال موازين بين‌المللي خانواده چه پيامدهايي بر صلح و امنيت منطقه‌اي دربردارد؟ روش بررسي حاضر تحليل اسناد بين‌المللي ذيربط از منظر حقوق بين‌الملل عمومي و حقوق بين‌الملل بشر است و منوط به نتيجه حاصله از حيث اينكه تحركات كشورهاي مزبور در مقوله موازين بين‌المللي خانواده چه پيامدهايي بر صلح وامنيت منطقه‌اي دارد، چند پيشنهاد نظري و كاربردي براي نهادهاي مسئول در جمهوري اسلامي ايران نيز ارائه مي‌شود.