نقش منطقه‌گرايي در حفظ صلح و امنيت منطقه‌اي: با تأكيد بر نقش سازمان همكاري اسلامي در منطقة خاورميانه

فرايند منطقه‎اي‌شدن واكنشي به عدم توانايي الگوي دولت- ملت براي كسب نتايج مطلوب است و عاملي براي ايجاد محدوديت براي حاكميت محسوب مي‌شود. فصل هشتم منشور ملل متحد بر نقش مؤثر ترتيبات منطقه‌اي در حفظ صلح و امنيت منطقه‌اي و حل اختلافات محلي از طريق اين ترتيبات تأكيد كرده است. در همين خصوص خاورميانه از ميانة قرن بيستم، مركز توجه جهاني به شمار مي‌رفته است. منشور سازمان همكاري اسلامي با تأكيد بر باورهاي اسلامي بر ضرورت ارتقا و تحكيم اتحاد و هم‌بستگي دول عضو در تأمين منافع مشترك خود در عرصة بين‎المللي تأكيد كرده است. در اين مقاله، ضمن پرداختن به جايگاه حقوقي سازمان همكاري اسلامي در قالب فصل هشتم منشور ملل متحد، نقش اين سازمان به‌عنوان يكي از ظرفيت‌هاي موجود، در تأمين صلح و امنيت منطقه مطمح نظر است. در اين مجال قابليت‌هاي قانوني و محدوديت‌هاي عملي سازمان همكاري اسلامي دراين‌خصوص نيز بررسي مي‌گردد، تا درنهايت مشخص شود اصولاً ترتيبات منطقه‌اي با لحاظ پاره‌اي ملاحظات مي‌توانند گزينة مناسبي براي حفظ صلح و امنيت يك منطقه به شمار روند.