بررسي اصول و روش هاي آموزش و يادگيري مداوم در نهج البلاغه

آموزش مداوم مخصوص به دوره خاصي از زندگي انسان نيست و بايد در طول زندگي در دسترس همه مردم قرار بگيرد و رسيدن به چنين هدفي نيازمند برنامه ريزي هاي دقيق و منسجم در امر آموزش و پرورش و تدوين اصول و روش هاي مناسب آموزشي براي تداوم آموزش مداوم در بين دانش آموزان و معلمان است. بر اين اساس اين مقاله درصدد است تا با استفاده از تعاليم و آموزه هاي نهج البلاغه به اصول و روش هاي آموزش و يادگيري مداوم بپردازد. مقاله حاضر از نوع كيفي و از لحاظ ماهيت نظري است. شيوه اي كه براي مطالعه انتخاب شده است روش تحليلي _استنتاجي است. يافته ها نشان مي دهد از جمله اصول مهم آموزش مداوم از منظر اين كتاب مي توان به اصل فضيلت مندي دانش، اصل انديشه ورزي، اصل خودآگاهي و اصل تغيير اشاره كرد. همچنين از جمله روش هاي آموزش و يادگيري مداوم، روش تعليم بر خويش، روش نظارت و مراقبت، روش تدبر در دانش و روش يادگيري مشاركتي را مي توان نام برد.