ارزيابي توانهاي محيطي در جهت تو سعه توريسم روستايي با استفاده از مدل swo نمو نه مورد مطالعه: (بخش كوه سرخ شهرستان كاشمر,خراسان رضوي)

گردشگری از پدیده های مهم اوایل قرن بیستم، به عنوان یكی از منابع مهم اقتصادی و عاملی مؤثر در توسعه فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی جوامع انسانی محسوب می شود. اساس شكل گیری این صنعت را عمدتاً باید در جاذبه های فرهنگی و طبیعی آن جستجو كرد. در این راستا گردشگری روستایی به عنوان یك راهبرد می تواند با برنامه ریزی اصولی و شناسایی مزیت ها و محدودیت های گردشگری روسفتایی، نقفش مؤثری در توسعه و تنوع بخشی به اقتصاد محلی، منطقه ای و ملی، بر عهده داشته باشد. با توجه به این امر مقاله حاضر به این سوال می پردازد كه پتانسیل ها و محدودیت های توسعه گردشگری روستایی در بخش كوه سرخ كدامند؟ بدین منظور با استفاده از روش مطالعات میدانی و تعیین نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدها به شیوه swot به ارائه استراتژی و راهبرد جهت توسعه پایدارگردشگری در مناطق روستایی بخش كوه سرخ پرداخته اسفت. از آنجایی كه نگرش گروه های م ختلف به گردشگری یكسان نمی باشد بنابراین از 3 نوع پرسشنامه(گردشگران، مسؤلان و خانوار روستایی)استفاده شده است. با استفاده از روش نمونه گیری كوكران، حجم نمونه خانوار روستایی 205 خانوار برآورد گردیده است. همچنین از بین گردشگران، 130 نفر به عنوان نمونفه انتخاب گردید. از مسؤلان نیز یه عنوان نمونه تحقیق بررسی شده است. تجزیه و تحلیل های تجربی در منطقه مطالعه شده نشان می دهد كفه آستانه آسیب پذیری این نواحی بالا بوده و نیازمند بازنگری و ارائه سیاست های مناسب جهت رفع ضعف ها و تهدیدها با استفاده از نقاط قوت وفرصتها می باشد.