افزايش بهره بدون واروني جمعيت در سيستم هاي تركيبي

در اين مقاله، اثرات نوري در يك سيستم تركيبي پيچيده‌ي متشكل از يك نقطه‌ي كوانتومي نيمه هادي و يك نانو فلز كه با يك ميدان ضعيف برهم‌كنش دارد، بررسي مي‌شود. از معادلات ماتريس چگالي غير‌خطي براي توصيف خواص نوري نقطه‌ي كوانتومي، نانو فلز و كل سيستم استفاده شده است. سپس، وابستگي پذيرفتاري هاي اين اجزا به فاصله‌ي بين ذره‌ايِ نقطه كوانتوم و نانو فلز بررسي شده است. نشان داده مي‌شود كه در طيف وسيعي از فركانس‌ها، پذيرفتاري نقطه كوانتومي منجر به بهره بدون وارونگي شده و محاسبه شده است اين پذيرفتاري به شدت به حضور نانو فلز بستگي دارد.