درهم تنيدگيِ تقطيرپذير در سامانه ي اتم دوترازه و فوتون هاي همدوس يا چلانده در كاواك اتلافي

در اين مقاله درهم­تنيدگيِ بين توزيع­هاي فوتونيِ­ همدوس يا چلانده و يك اتم دوترازه، درونِ كاواكي اتلافي در دماي صفر مورد مطالعه قرار مي­گيرد. براي بررسي تحول زمانيِ درهم­تنيدگي از معيار منفيت استفاده شده و بدين­منظور معادله­ي اصليِ حاكم برسامانه­ي اتم-فوتون در تقريب سكولار، براي حالت اوليه­اي كه در آن توزيع فوتوني همدوس يا چلانده است، حل مي­شود. سپس عناصر ماتريس چگاليِ سامانه كه به­صورت تحليلي به­دست آمده­اند ترانهاده­يِ جزئي شده و براي محاسبه­ي عدديِ منفيت، مورد استفاده قرار مي­گيرد. محاسبات ما نشان مي­دهد كه با افزايش ميانگين اوليه­يِ فوتون­ها، درهم­تنيدگيِ اتم با توزيع همدوس نسبت به توزيع چلانده، بسيار سريع­تر به سمت صفر ميل مي­كند. هم­چنين نشان مي­دهيم كه درهم تنيدگيِ نور چلانده با اتم، در مقايسه با نور همدوس قوي­تر و پايدارتر بوده و بازه­هاي زماني كه در آن درهم­تنيدگيِ اتم-فوتون تقطيرپذير است، براي نور چلانده طولاني­تر از نور همدوس است. اين نتايج مي­تواند بالقوه در توليد حالت­هاي اتم­- فوتون با بيشينه­ي درهم­تنيدگي (حاصل از تقطير) به­كار رود.