رابطه بين نقدشوندگي سهام، راهبري شركتي و ارزش‌گذاري شركت در شركت‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

آگاه‌سازي و ترغيب شركت‌ها و بنگاه‌هاي تجاري بر تقويت نظام راهبري شركتي در سازمان خود و تأثيراتي كه مي‌تواند بر ميزان افشاي اطلاعات شركت داشته باشد و تأثير آن بر ارزش‌آفريني شركت و افزايش تروت سهامداران از جمله اهداف تحقيقات كاربردي حسابداري مي‌باشد. لذا در اين پژوهش به بررسي رابطه بين نقدشوندگي، راهبري شركتي و ارزش‌گذاري شركت در بازار سرمايه پرداخته شده است. بدين منظور از متغير حجم مبادلات و نرخ نقدشوندگي به عنوان شاخص نقدشوندگي شركت و متغير رتبۀ افشا به‌عنوان شاخص راهبري شركتي و متغير كيوتوبين به‌عنوان شاخص ارزش شركت بهره گرفته شده است. نمونه تحقيق شامل 119 شركت بورسي مي‌باشد كه در دوره 6 ساله بازه زماني سال‌هاي 1388 تا 1393 مورد آزمون واقع شده‌اند. در اين تحقيق جهت برازش مدل فرضيه‌ها، با توجه به نتايج آزمون چاو و هاسمن، از مدل رگرسيوني داده‌هاي پانلي، با استفاده از نرم افزار Eviews استفاده شده است. نتايج آزمون فرضيه‌ها رابطه مثبت و معنادار ميان نقدشوندگي و راهبري شركتي و همچنين رابطه معنادار و مثبتي ميان راهبري شركتي و ارزش‌گذاري شركت را نشان مي‌دهد.