تأثير تغييرات ابعادي بر ميزان شكل پذيري قابهاي با ديوارهاي برشي فولادي بدون سخت كننده

در سالهاي اخير ديوارهاي برشي فولادي به دليل ويژگي هاي منحصر به خود، به عنوان يك سيستم مناسب و مقاوم در برابر نيروهاي جانبي، در سازه هاي ساختماني مورد استفاده قرار گرفته اند. شكل پذيري از ويژگي هاي شاخص سيستم ديوار برشي فولادي است. در صورتي كه بتوان محل مناسبي جهت قرار گيري ديوار برشي فولادي در سازه در نظر گرفت، هم مي توان انتظار بيشتري از كارايي و عملكرد سيستم سازه اي داشت و هم اينكه استفاده بهينه اي از مصالح فولادي در سازه بوجود مي آيد. در اين مقاله با تغيير نسبت ابعادي پانل، تاثير بر روي شكل پذيريي آن مورد بررسي و مطالعه قرار گرفت. بدين منظور از نتايج آزمايش برروي هشت نمونه ديوار برشي فولادي با ورق نازك استفاده مي شود. نرم افزار مورد استفاده در ساخت و تحليل مدلها، نرم افزار المان محدود آباكوس است. ساخت مدلها از روش اجزاء محدود و به صورت سه بعدي صورت گرفت. مدلها تحت بارگذاري كنترل جابجايي دو سويه با تحليل استاتيكي غير خطي جهت شناخت پارامترهاي لرزه اي مدلها قرار گرفتند. در نهايت با بررسي و مقايسه نتايج حاصل از تحليل غير خطي مدلها، مشخص گرديد كه با افزايش نسبت طول به ارتفاع پنل هاي برشي از مقدار 75/0 تا 75/1 منجر به زياد شدن ميزان شكل پذيري شده، ولي در ادامه با افزايش نسبت فوق تا مقدار 5/2 مدلها با يك روند كاهشي در ميزان شكل پذيري همراه خواهند بود.