بازنمايي مشخصه‏ هاي صرفي-نحوي فعل در گويش لري بالاگريوه

هدف از اين پژوهش بررسي مشخصه‏ هاي صرفي-نحوي فعل در گويش لري بالاگريوه است. داده‏ هاي پژوهش به‌صورت ميداني و ازطريق مصاحبه گردآوري شده است. از پنج گويشور، هريك به مدت يك ساعت مصاحبه به‌عمل آمد و پس از بازنويسي و دسته‏ بندي، داده‏ ها با استفاده از تقسيم‏ بندي‏ بوي (2005، 104-103)، مشخصه‏ هاي صرفي-نحوي فعل تحليل شده‏ اند. با بررسي داده ‏ها درنهايت به اين نتيجه دست يافتيم كه اين گويش ازنظر نشان‏گذاري صوري تصريفي با زبان فارسي تفاوت‏ هايي دارد. در اين گويش نشانگر صرفي براي مفهوم عادت و استمرار وجود ندارد و پيشوند «مي-» در افعال اين گويش ديده نمي ‏شود. زمان گذشته ساده با افزودن دو تكواژ /-s/ و /-d/ با تكواژگونه‏ هاي /-i(d)/, /-ni(d)/, /-(d)/, /-t/ به ستاك حال ساخته مي‏ شود. تكواژ /-s/ در اين گويش يك تكواژ چندنقشي است كه براي ساخت مجهول در گذشته نيز به‌كار مي‏ رود. مجهول در زمان حال با افزودن /-/ به ستاك فعل ساخته مي شود و براي ساخت زمان‏هاي گذشته نقلي (حال كامل) و بعيد به‌ترتيب از واژه‏ بست‏هاي /-/ و /-i/ استفاده مي‏شود. اين گويش گروه فعلي را به‌مثابه يك واحد درنظر مي‏ گيرد و عنصر منفي‏ ساز در تمام صورت‏ هاي فعل به ابتداي گروه فعلي افزوده مي‏ شود.