آشكارسازي تغييرات ريزش برف با استفاده از تحليل فوريه در شهرهمدان به ‌منظور توسعه سبز پايدار

حجم منابع آب و دسترسي به آن از مهم ترين عوامل در توسعه پايدار يك منطقه است. اين منابع آب در مناطق كوهستاني به شدت به ريزش برف و ويژگي هاي هيدرواقليم آن وابسته است . در اين تحقيق با استفاده از بررسي و مقايسه داده هاي برف ايستگاه هواشناسي همدان فرودگاه در سه دهه اخير (1394-1365) به آشكار سازي تغييرات بارش برف ازطريق تحليل فوريه (همسازها) پرداخته شده است، بر اساس نتايج مقدار واريانس در سه دهه مورد بررسي در همساز اول حدود 70 درصد است و بيانگر سهم هفتاد درصد بارش برف منطقه از سيستم هاي برون مرزي وسينوپتيك است. مقدار واريانس همساز دوم 22در صد مي باشد كه تاثير توپوگرافي و ارتفاع منطقه را بر بارش برف بيان مي كند،در سالهاي اخير اين مقدار به 25 درصد رسيده كه نشان دهنده كاهش سهم سيستم هاي بزرگ مقياس برون مرزي در ريزش برف است و اين امر بيانگر تغييرات اقليمي وگرمتر شدن زمستانهاي منطقه است. مقدار حداكثر بارش برف در همساز اول در دهه اول 2/ 18 سانتيمتر است كه در دهه سوم به 2/ 11 سانتيمتر رسيده و در همساز دوم از 8/ 9در دهه اول به 8/ 6 سانتيمتر در دهه سوم كاهش يافته است. زاويه فاز يا زمان ريزش حداكثر بارش برف نيزدر سالهاي اخير از اواخر پاييز به سمت زمستان تغيير زمان داده است. بطور كلي مي توان گفت شهر همدان طي سال هاي اخير با كاهش نسبت بارش جامد به بارش سالانه، ارتفاع برف و زمستان گرمتر روبرو است. موفقيت توسعه پايدار شهري و برنامه ريزي هاي محيطي شهر همدان منوط به لحاظ كردن اين تغييرات است.