بررسي سياست گردشگري در ايران(با تاكيد به مولفه هاي نمايه گردشگري)

Tourism policy in Iran (emphasize the components of the tourism profile)

با توجه به اهميت گردشگري، مقاله مذكور به ترسيم وضعيت مطلوب نظام آماري كشور‌ها در حوزه اقتصاد گردشگري مي پردازد. گزارش حاضر به تبيين كاركرد و گردآوري آن دسته از شاخص‌‌هاي آماري پرداخته كه لزوماً در استقرار نظام حساب‌‌هاي اقماري گردشگري بايد موردتوجه و استفاده قرار گيرند. بدين منظور با استفاده از آخرين گزارش‌‌هاي منتشره توسط سازمان جهاني گردشگري در سال‌‌هاي 1393و 1394، شوراي جهاني سفر و گردشگري در سال 1394 و نيز گزارش‌‌هاي مركز آمار ايران در سال‌‌هاي ۱۳۸۷-۱۳۹۲ تلاش شده است تا جايگاه گردشگري در نظام كلان اقتصادي كشور و همچنين وضعيت گردشگري درون‌مرزي، برون‌مرزي و داخلي ترسيم شود. بر اساس گزارش‌‌هاي مذكور در سال 1394، سهم گردشگري در توليد ناخالص داخلي كشور برابر با 1/ 6 درصد بوده است. جالب‌توجه اينكه 5/ 81 درصد از اين سهم، متعلق به مخارج گردشگري داخلي است. همچنين كشور‌هاي تركيه، عراق و عربستان به ترتيب برترين مقاصد گردشگري ايرانيان را تشكيل مي‌دهند و بيشترين هزينه‌‌ها به ترتيب متعلق به هزينه تور و گشت، حمل‌ونقل و خريد سوغاتي بوده است. در حوزه گردشگري ورودي، مهم‌ترين مبادي گردشگري به ترتيب كشور‌هاي عراق، آذربايجان، افغانستان و تركيه است. ناگفته نماند كه بالاترين سهم از ورودي‌‌ها به مناطق خاورميانه و اروپا تعلق دارد. با توجه به بيشتر بودن هزينه كرد گردشگران خروجي، تراز گردشگري ايران منفي است.