حكومت منغيتيه با تكيه بر نقد كتب تاريخ سلاطين منغيتيه وتحفه شاهي

منغيت‌ها در روزگار حكومت جانيان بر آستاراخان، نفوذ زيادي ‌يافتند و درنيمه‌ي دوم قرن هجدهم ميلادي با فروپاشي هشترخانيان در بخارا و با كمك نادرشاه افشار قدرت را در دست گرفتند. اقدامات اميران منغيت، تفاوت درنوع برخورد آن‌ها و نيز سابقه‌ي تمدني و فرهنگيشان را نشان مي‌داد. در زمان حكومت سلاله‎‌ي جديد، امارات‌نشين بخارا، با وجود تحمل شكست‌هاي سنگين خارجي و داخلي، هيچ گاه موردحمله قرار نگرفت. سركوب ازبك‌ ها به‌شدت ادامه‌يافت، امارات خوقند براي مدتي به تصرف منغيت ‌ها درآمد. احياي كشاورزي، بازرگاني و هم چنين اسكان دادن ازبك‌ها و اعطاي زمين به آن‌ها، از اقدامات مهم اين دوران به شمار مي‌آمدند. در اواسط دوران منغيتيه، روند رو به زوال امارت منغيت‌ها در سرزمين بخارا، شتاب گرفت و با روي‌كار آمدن اميرمظفرالدين خان، كه در پي آن بخارا تحت‌الحمايه روسيه قرارگرفت، به عنوان دست نشانده‌ي روس ‌ها به حكومت خود ادامه دادند. با توجه به آن‌چه گذشت، هدف از اين مقاله بررسي و نقد دوكتاب سلاطين منغيتيه و تحفه‌ي سامي در باب ادوار حكمراني اين سلاله است.