بررسي عملكرد آنتي اكسيداني بسته بندي‏هاي زيست تخريب‏پذير، با محوريت نقش اسانس‏هاي گياهي در ايمني غذايي

افزايش جمعيت شهرنشين، افزايش توريسم و مهاجرت‏ها، تنوع مواد غذايي با اجزاي متشكله‏ي متفاوت و رويكرد مصرف‏كنندگان مواد غذايي به اغذيه‏ي سالم، و بالاخره مقوله‏ي تجارت جهاني غذا، سبب شيوع هر چه بيشتر بيماري‏هاي غذا زاد در عصر كنوني گرديده است. براي حل اين معضل كاربرد روش‏هاي نوين نگهداري مواد غذايي مورد نياز مي‏باشد. اسانس‏ها روغن‏هاي استخراج شده از بخش‏هاي مختلف گياهان هستند كه در پزشكي، دامپزشكي، صنايع آرايشي و بهداشتي و نيز صنايع غذايي كاربرد دارند. علاوه بر استفاده از خاصيت طعم‏دهندگي اسانس‏ها بواسطه تركيباتي نظير كارواكرول، سينامالدهايد، پاراسمين و غيره ، از خاصيت آنتي اكسيداني آن‏ها براي حفظ كيفيت غذا ، افزايش زمان نگهداري محصول، كنترل بيماري‏هاي غذازاد و جلوگيري از فساد اكسيداتيو بهره برداري مي‏شود. اجزاي آلي تركيبات اسانس‏ها وزن مولكولي كمي داشته و عمدتاً شامل ترپنوئيدها، فنول، فلاوونوئيدها و غيره مي‏باشد؛ كه نوع و ميزان آن‏ها تحت تاثير عوامل دروني و بوم‏شناختي گياه متفاوت مي‏باشد. امروزه كاربرد و استفاده از اسانس‏ها در بسته‏بندي مواد غذايي به صورت فيلم‏ها و پوشش‏هاي خوراكي در قالب بيوپليمرهاي زيست تخريب‏پذير، نه تنها به دليل اثرات آنتي ميكروبيال و آنتي اكسيداني سبب بالا بردن زمان ماندگاري غذا و تعويق فساد از طريق ممانعت از نفوذ اكسيژن و رطوبت اضافي شده و نيز از واكنش‏هاي اكسايش ليپيدها و تغيير رنگ و بو در مواد غذايي با منشا دامي و گياهي جلوگيري مي‏كند، بلكه از آلودگي‏هاي بعدي زيست محيطي نيز ممانعت به عمل مي‏آورد. لذا كاربرد بسته‏بندي‏هاي فعال حاوي اسانس‏هاي مختلف توصيه مي‏شود.