رويه‌هاي بتني پايدار: مفاهيم، رويكردها و مراحل چرخه عمر

در سال‌هاي اخير شاهد پيشرفت‌هاي زيادي در مطالعات روسازي بوده‌ايم مانند مطالعات طرح اختلاط رويه ممتاز، طرح اختلاط مخلوط آسفالتي پليمري، طراحي تجربي-مكانيستيك و بازيافت روسازي. اما از آنجا كه رويه‌هاي انعطاف‌پذير با معضلاتي مانند عملكرد ضعيف، مولفه‌هاي گسيختگي فراوان و افزايش مداوم منافع از دست‌رفته مواجه هستند؛ بايد امكان‌پذيري بكارگيري رويه‌هاي بتني در كشورمان مورد بررسي قرار گيرد. كمبود اين‌گونه مطالعات براي سازمان‌ها و نهادهاي ذي‌ربطي كه به دنبال كاهش هزينه چرخه‌عمر، كوتاه‌كردن دوره ساخت و تنزل شكست طرح‌هاي خود هستند، بسيار حائز اهميت به شمار مي‌رود. با وجود اين‌كه در كشورمان ترديدها و محدوديت‌هايي در مورد شرايط پايداري اقتصادي وجود دارد اما هنوز هم غالباً از رويه‌هاي آسفالتي براي زيرساخت‌هاي حمل‌ونقل جاده‌اي استفاده مي‌شود. البته شايد عامل هزينه و قيمت نسبتاً پايين‌تر قير، دلايل اصلي اين ترجيح به حساب آيند اما بايد اين را نيز در نظر داشت كه مولفه‌هاي اصلي حاكم و كنترل‌كننده در پايداري روسازي‌ها تنها شامل مقاومت خاك بستر و بار ترافيكي نمي‌شوند. اين مقاله سعي بر آن دارد تا با معرفي مفاهيم پايداري رويه بتني به مجموعه اقدامات و عوامل دخيل در آن بپردازد. بررسي مراحل چرخه عمر رويه بتني و راهكارهاي موثر بر پايداري آن مي‌تواند نقش بسزايي در تغيير رويكرد تصميم‌گيرندگان براي افزايش اجراي رويه بتني به شمار آيد.