توسعه روش تلفيقي DEAHP و IEP جهت رتبه بندي كاراتر واحد هاي تصميم گيرنده ( DMU )

تحليل پوششي داده ها براي مقايسه واحد هاي تصميم گيرنده اين توانايي را دارد كه كارا بودن واحدها را فقط نسبت به همديگر مقايسه نموده و براي افزايش كارايي واحدهاي نا كارا كليه وروديها (خروجيها) را به يك نسبت افزايش (كاهش) دهد . غير واقعي بودن و عدم دقت اين مدل كاملا مشهود است زيرا ، اولا رتبه بندي كاملي از واحد هاي تصميم گيرنده ارائه نشده و بدليل شعاعي بودن معيار سنجش كارايي ، واحد ها فقط به دو دسته كارا و ناكارا تقسيم ميشوند ثانيا همه وروديها را همسان فرض نموده در حاليكه ممكن است واحدهاي نا كارا داراي يك يا چند ورودي كارا باشند و بالعكس ، پس لزوما نبايد تمام وروديها(خروجيها) به يك ميزان افزايش (كاهش) يابد. بنابراين، براي رفع اين نقيصه و افزايش آگاهي از چگونگي استفاده از منابع، انتظار اين كه ورودي هاي مختلف داراي كاراييهاي متفاوتي باشند، واقعي تر است . در اين مقاله سعي شده با استفاده از تحليل پوششي داده ها ، با به كار گيري مدل پروفايل كارايي هرورودي و تلفيق اين مدل با تحليل سلسله مراتبي روشي مناسب براي رتبه بندي كامل از واحد هاي تصميم گيرنده ارائه گردد.