بررسي تأثير اندازه بانك و اهرم مالي بر ريسك پذيري بانكهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف اصلي تحقيق بررسي تأثير اندازه بانك و اهرم مالي بر ريسك پذيري بانكهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي سال‌هاي 1385 تا 1394» مي باشد. ريسك اعتباري به عنوان متغير وابسته و اندازه بانك و اهرم مالي به عنوان متغيرهاي مستقل مي باشند. نسبت كيوتوبين، مالكيت نهادي، نسبت اعضاي غيرموظف هيئت مديره، مالكيت مديريتي، ريسك سيستماتيك و فرصتهاي رشد نيز به عنوان متغيرهاي كنترل مي باشند. نمونه آماري تحقيق 17 بانك مي باشد. روش پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي با رويكرد كاربردي مي باشد. روش گردآوري اطلاعات در بخش مباني نظري از روش كتابخانه اي و در بخش آزمون فرضيات از روش اسنادكاوي صورتهاي مالي مي باشد. روش آزمون فرضيات از روش همبستگي و رگرسيون چندگانه است. نتايج تحقيق نشان داد اندازه بانك تأثير معكوس و معناداري بر ريسك پذيري يانكها دارد. اهرم مالي تأثير مستقيم و معناداري بر ريسك پذيري يانكها دارد. نتايج مربوط به متغيرهاي كنترلي نشان داد نسبت كيوتوبين، مالكيت نهادي، نسبت اعضاي غيرموظف هيئت مديره و مالكيت مديريتي تأثير معكوس و معناداري بر ريسك پذيري بانكها دارند و ريسك سيستماتيك تأثير مستقيم و معناداري بر ريسك پذيري بانك دارد.