عوامل موثر بر كاهش سكوت سازماني

امروزه، كسب وكار در جهان به مسئله اي بسيار چالش انگيز و رقابتي تبديل شده است، طوري كه جهت برنده شدن در چنين وضعيتي، بايد تمام عوامل موتر و توليدي آن درست و عاقلانه اداره شوند. يكي از عوامل تاثير گذار بر روند برنامه‌ها، اهداف و عملكرد يك سازمان، سكوت سازماني به شمار مي‌رود. سكوت سازماني با محدود كردن تصميم گيري در سازمان و فرآيند تغيير در ارتباط است. همچنين موجب كاهش مشاركت كاركنان مي‌گردد. سازمان‌ها با بهره‌مندي از مشاركت فعال كاركنان مي‌توانند مسير رشد و موفقيت خود را با سرعت بيشتري طي كنند. افزايش اثربخشي در ارتباطات، افزايش رفتار سازماني مثبت‌گرا و يادگيري سازماني به همراه رهبري تحول‌آفرين منجر به كاهش سكوت سازماني مي‌گردد. اين پژوهش با هدف بررسي عوامل مؤثر بر سكوت سازماني انجام مي‌گيرد و تلاش مي‌شود تا تاثير ارتباطات سازماني، يادگيري سازماني و روابط سازماني مثبت گرا به عنوان متغيرهاي سازماني و سبك رهبري تحول‌آفرين به عنوان يك متغير مديريتي در كاهش سكوت سازماني مورد بررسي قرار گيرد.